เครื่องบินบินได้อย่างไร

เครื่องบินบินได้ด้วยแรงหลัก 4 แรง ได้แก่ แรงยก แรงขับ แรงโน้มถ่วง และแรงต้านอากาศ แรงยกเกิดจากปีกของเครื่องบินที่เคลื่อนผ่านอากาศ ทำให้ความดันอากาศใต้ปีกสูงกว่าเหนือปีก จึงช่วยให้เครื่องบินลอยขึ้น แรงขับเกิดจากเครื่องยนต์หรือใบพัดที่ผลักเครื่องบินไปข้างหน้า ส่วนแรงโน้มถ่วงดึงเครื่องบินลงสู่โลก และแรงต้านอากาศทำให้เครื่องบินเคลื่อนที่ช้าลงขณะบินผ่านอากาศ
เครื่องบินบินได้ด้วยแรงหลัก 4 แรง ได้แก่ แรงยก แรงขับ แรงโน้มถ่วง และแรงต้านอากาศ
แรงแต่ละแรงมีบทบาทสำคัญที่ช่วยให้เครื่องบินบินไปบนท้องฟ้าได้
แรงยกเกิดจากปีกของเครื่องบิน
เมื่อเครื่องบินเคลื่อนไปข้างหน้า อากาศจะไหลผ่านทั้งเหนือปีกและใต้ปีก
ปีกได้รับการออกแบบให้มีรูปร่างที่ทำให้ความดันอากาศใต้ปีกสูงกว่าความดันอากาศเหนือปีก
ความแตกต่างของความดันนี้ผลักเครื่องบินขึ้น ทำให้เครื่องบินลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าได้
แรงขับคือแรงที่ผลักเครื่องบินไปข้างหน้า
แรงนี้เกิดจากเครื่องยนต์หรือใบพัด
เครื่องยนต์อาจเป็นเครื่องยนต์ไอพ่นหรือเครื่องยนต์ใบพัด ซึ่งผลักอากาศไปด้านหลัง ช่วยให้เครื่องบินเคลื่อนไปข้างหน้า
ในการบินขึ้นตามปกติโดยใช้เครื่องยนต์ของตัวเอง เครื่องบินใช้แรงขับเพื่อเพิ่มความเร็วให้มากพอที่ปีกจะสร้างแรงยกให้เครื่องบินลอยขึ้นจากพื้นได้
แรงโน้มถ่วงคือแรงที่ดึงทุกสิ่งลงสู่โลก
แรงนี้กระทำต่อเครื่องบินอยู่ตลอดเวลา
เมื่อเครื่องบินอยู่ในอากาศ แรงโน้มถ่วงจะคอยดึงเครื่องบินลงเสมอ
เพื่อให้เครื่องบินบินตรงอย่างสม่ำเสมอและรักษาระดับความสูงไว้ได้ แรงยกต้องสมดุลกับน้ำหนักของเครื่องบิน ซึ่งก็คือแรงโน้มถ่วงที่ดึงเครื่องบินลง
แรงต้านอากาศเป็นแรงสำคัญอีกแรงหนึ่งที่ต้านการเคลื่อนที่ของเครื่องบิน
แรงนี้เกิดจากอากาศที่ต้านเครื่องบินขณะเครื่องบินเคลื่อนผ่าน
แรงต้านอากาศทำให้เครื่องบินเคลื่อนที่ช้าลง
นักบินและวิศวกรร่วมกันออกแบบเครื่องบินให้มีรูปทรงเรียบลื่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ ซึ่งช่วยลดแรงต้านอากาศและทำให้เครื่องบินบินได้อย่างมีประสิทธิภาพ
รู้หรือไม่?
พี่น้องตระกูลไรต์ประสบความสำเร็จในการบินด้วยเครื่องบินที่ใช้เครื่องยนต์ ซึ่งควบคุมทิศทางและบินต่อเนื่องได้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1903
นอกจากนี้ เครื่องบินพาณิชย์สมัยใหม่ยังบินได้ที่ระดับความสูงประมาณ 30,000 ถึง 40,000 ฟุต!
อยากรู้เรื่องน่าสนใจอีกมากมาย แวะไปที่ Kidlopedia.com ได้เลย!
แรงแต่ละแรงมีบทบาทสำคัญที่ช่วยให้เครื่องบินบินไปบนท้องฟ้าได้
แรงยกเกิดจากปีกของเครื่องบิน
เมื่อเครื่องบินเคลื่อนไปข้างหน้า อากาศจะไหลผ่านทั้งเหนือปีกและใต้ปีก
ปีกได้รับการออกแบบให้มีรูปร่างที่ทำให้ความดันอากาศใต้ปีกสูงกว่าความดันอากาศเหนือปีก
ความแตกต่างของความดันนี้ผลักเครื่องบินขึ้น ทำให้เครื่องบินลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าได้
แรงขับคือแรงที่ผลักเครื่องบินไปข้างหน้า
แรงนี้เกิดจากเครื่องยนต์หรือใบพัด
เครื่องยนต์อาจเป็นเครื่องยนต์ไอพ่นหรือเครื่องยนต์ใบพัด ซึ่งผลักอากาศไปด้านหลัง ช่วยให้เครื่องบินเคลื่อนไปข้างหน้า
ในการบินขึ้นตามปกติโดยใช้เครื่องยนต์ของตัวเอง เครื่องบินใช้แรงขับเพื่อเพิ่มความเร็วให้มากพอที่ปีกจะสร้างแรงยกให้เครื่องบินลอยขึ้นจากพื้นได้
แรงโน้มถ่วงคือแรงที่ดึงทุกสิ่งลงสู่โลก
แรงนี้กระทำต่อเครื่องบินอยู่ตลอดเวลา
เมื่อเครื่องบินอยู่ในอากาศ แรงโน้มถ่วงจะคอยดึงเครื่องบินลงเสมอ
เพื่อให้เครื่องบินบินตรงอย่างสม่ำเสมอและรักษาระดับความสูงไว้ได้ แรงยกต้องสมดุลกับน้ำหนักของเครื่องบิน ซึ่งก็คือแรงโน้มถ่วงที่ดึงเครื่องบินลง
แรงต้านอากาศเป็นแรงสำคัญอีกแรงหนึ่งที่ต้านการเคลื่อนที่ของเครื่องบิน
แรงนี้เกิดจากอากาศที่ต้านเครื่องบินขณะเครื่องบินเคลื่อนผ่าน
แรงต้านอากาศทำให้เครื่องบินเคลื่อนที่ช้าลง
นักบินและวิศวกรร่วมกันออกแบบเครื่องบินให้มีรูปทรงเรียบลื่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ ซึ่งช่วยลดแรงต้านอากาศและทำให้เครื่องบินบินได้อย่างมีประสิทธิภาพ
รู้หรือไม่?
พี่น้องตระกูลไรต์ประสบความสำเร็จในการบินด้วยเครื่องบินที่ใช้เครื่องยนต์ ซึ่งควบคุมทิศทางและบินต่อเนื่องได้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1903
นอกจากนี้ เครื่องบินพาณิชย์สมัยใหม่ยังบินได้ที่ระดับความสูงประมาณ 30,000 ถึง 40,000 ฟุต!
อยากรู้เรื่องน่าสนใจอีกมากมาย แวะไปที่ Kidlopedia.com ได้เลย!
Kids First Class · Bach Foundation